М.ЦЭРЭНДУЛАМДАА /Р. Чойном/


Дасаж янагласан хонгор минь ээ
Дахиад нэг шүлгийг минь уншаач
Даанч би чамдаа хайртай шигээ
Даанч бас богинохон настай шүү

Амраглалын сайханд хууртаад
Аюул бүхнийг мартаж болно
Уран шүлгийн үгэнд хууртаад
Урьдах хойтохоо мартаж болно

Сайхан чамайгаа хараад би
Сартай хорвоог мартаж болно
Муухай хүүгээ хараад чи
Муу бүхнийг мартаж болно

Харин яруу найрагчийн ард
Хариугүй ойрхон ирсэн үхлийг мартаж болохгүй
Хорвоогийн ганц үнэн тэр болохоор
Хоёр чихээ таглаад ч нэмэргүй

Янаг хонгор минь бүү гайх
Яанаа ийнээ гэж бүү гунихар
Ярих юмаа олж ядаад үүнийг хэлээгүй
Янгуурхаж үхлээр далайлгахдаан үүнийг хэлхээгүй

Амьтан бүхэн хориглож байхад
Амраглаж чи бидэн хоёр дассан
Аргагүй амрагийн хориггүй сэтгэлийг
Аймаг сумаараа дийлдэггүй юм билээ

Одоо би чинийх хонгор минь
Орчлонд би өөр хэнийх ч биш
Олны ам сайн ч байсан муу ч байсан
Осолгүй нэгэн шүлэгч чинийх болжээ

Алагтай цоогтой энэ хорвоо дээр
Авьяас адармаа хоёрыг үүрч төрсөн
Ард шүлэгчийн өнөөдрөөс хойших
Амьдрал, алдаа, алдар, амраглал, амралт
Цөм чиний юм !

Бүгдийг нь чи мэднэ
Бүтээл бүтээлийн дээдээр ургуулна уу
Бүтээлэг даавуун доогуур шургуулна уу
Бүр гэр тэрэгний морь болгоно уу
Бүгдийг нь чи мэднэ.

Харин ганцхан юмыг чи мэдэхгүй
Хайрлаж байсан ч
Хайр нь хуучраад харааж байсан ч
Хардаж, эсвэл чи өөрөө мэхэлж байсан ч
Хайхралгүй нэг л аюумшигт өдөр
Хагацал гэдэг сүрт аюул ирнэ

Түүнийг хойшлуулж урагшлуулж чи мэдэхгүй
Чин зүрхний хэмжээ харгалзалгүй
Чи үлдэж би явна
Чивэл нүгэлт хорвоогийн бахыг хангаж
Чи минь арчаагүй охин шиг уйлан хайлна.

Тэгээд яруу найрагч алга болно
Тэртээ Батноровын дулаахан харанхуй шөнүүд
Тэмтэрч нуугдаж бие биедээн очдог байсан
Тэсгэлгүй хайрт хүн чинь алга болно.

Багтартлаан чамайг тэвэрч байсан цээж
Баруун шон дээр нь 23/6 гэж сийлсэн тэр гар
Байшингийн ханан дээр зүрх зурсан хуруу
Байн байн чамайг муурч унатал үнссэн хошуу
Байхгүй болно !

Өдөр сар жилүүд
Өнгөрсөөр зузаан гуниг нимгэрнэ
Өнөө зуны нар шиг халуун хайр
Өнө эртний үлгэр домог шиг хоцрогдоно.

Байдал ямар байлаа ч гэсэн тэр цагт чи
Батноровын дэвтрийг минь сөхөх үү ?
Орчлонд ганцхан чамайг гэж явсан шүлэгчийн
Онгироо мөрүүдийг дахин унших уу ?

Цонхыг чинь тогшиход наддаан
Цочирдож байсан шигээ зүрх чинь
Хорин настай бүсгүйн өндөр хүчдэлээр
Хорвоог мартан догдолж чадах болов уу ?

Хэрвээ чадах бол чинь би
Хэцүү үхлийг зуун жилээр хойшлуулж чадна
Чадахгүй гэвэл өнөөдөр ч би
Чамайгаан орхиод нүд анихад бэлэн байна.

Хайрт чинийхээ бөгжийг би чинь
Хамгийн жижиг хуруундаа зүүлээ
Хайр гэдэг үл үзэгдэх бөгжийг харин
Хамгийн том тархиндаан хадгаллаа.

Хүний сайхан үр
Миний сайхан амраг минь !

Яахав бусдын нүдэнд чи
Ямар харагддаг нь хамаагүй
Яруу найрагчийн нүдэнд л чи
Яруу найраг болж харагддаг юм

Өөрийн минь харснаар хараагүй хүн
Өөчлөөд өөчлөөд шүлэглэхгүй
Өөрөөс минь илүүгээр харлаа ч тэд
Өргөж бас илүү шүлэглэж чадахгүй

Олж харснаараа би
Онож чамайгаа шүлэглэнэ
Зургаас амьд шүлгээрээн зурж
Зуун зууныг давуулан үлдээнэ.

Хүний сайхан үр
Миний сайхан амраг минь !

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Эмзэгхэн дэлбээ

This WordPress.com site is the bee's knees

Delgeen.com

Бидний блог

Миний...

Бидний блог

The Weatherman

Бидний блог

Mонголчууд

Бидний блог

Free Writers' Club

Бидний блог

PEARL'S SPACE

НОМЫН УТГЫГ АРВАН ТОХОЙ ӨРГӨН ДЭЛГЭРҮҮЛЭХЭЭС ГАНЦ ТОХОЙ ГҮН МЭДЭХ НЬ ЧУХАЛ

Амьдрал гэгч...

Бидний блог

%d bloggers like this: